Si do ndryshojë bota e punës pas pandemisë?

31

Kanë kaluar më shumë se shtatë muaj që kur Organizata Botërore e Shëndetësisë e shpalli Covid-19 një pandemi. Qindra miliona njerëz kanë jetuar në karantinë. Shumë prej tyre kanë hequr dorë nga puna nëpër zyra; miliona kanë humbur vendet e punës. E ardhmja duket e pasigurt. Ne nuk e dimë kur, ose nëse, shoqëritë tona mund të kthehen në normalitet – ose çfarë lloj plagësh do të lërë pandemia

Disa pyetje të rëndësishme që kërkojnë një përgjigje janë se si pandemia ka normalizuar punën në distancë, dhe çfarë do të thotë kjo për të ardhmen. A do të shkojmë përsëri në zyrë – dhe, nëse po, sa shpesh? Çfarë ndikimi do të ketë një mënyrë ‘hibride’ e punës në mënyrën se si komunikojmë, lidhemi dhe krijojmë? A do të jetë puna nga shtëpia zgjidhje e mirë për sa i përket barazisë gjinore dhe diversitetit? Dhe çfarë do të thotë ‘puna’ nëse zyrat tona janë virtuale dhe ne i humbasim ndërveprimet të përditshme shoqërore? A mund të mësojmë nga Covid-19 dhe të ndërtojmë rrjeta më të mira sigurie për punëtorët më të rrezikuar? Dhe nëse e ardhmja është digjitale, si mund të sigurohemi që popullsia globale nuk do të mbetet pas?

STEWART BUTTERFIELD: CEO DHE BASHKËTHEMELUES, SLACK

Të gjithë e dimë që puna nuk do të jetë kurrë e njëjtë, edhe nëse nuk i dimë ende të gjitha mënyrat në të cilat do të jetë ndryshe. Ajo që mund të themi me siguri është se zhvendosja e papritur në punën virtuale ka siguruar një mundësi për të ri-imagjinuar gjithçka në lidhje me mënyrën se si i bëjmë punët tona dhe si drejtojmë kompanitë tona. Ka një mundësi për të ruajtur pjesët më të mira të kulturës së zyrës ndërsa çlirohemi nga zakonet e këqija dhe proceset joefikase, nga takimet joefektive në burokracinë e panevojshme. Ata liderë që besojnë se mund të bëjnë më mirë dhe mund t’i lëvizin gjërat më shpejt: ky është shansi i tyre. Hulumtimi i Forumit Mbi të Ardhmen zbuloi se shumica e punonjësve nuk dëshirojnë të kthehen në mënyrën e vjetër të punës. Vetëm 12% duan të kthehen në punën e zyrës me kohë të plotë, dhe 72% duan një model hibrid të zyrës në distancë. Bizneset që e bëjnë këtë të fundit mirë do të nxisin angazhimin, do të zhvillojnë më shumë aftësi organizative, do të ruajnë shtrirjen dhe do të fuqizojnë punën në ekip në të gjitha disiplinat dhe vendet. Ata do të kenë një avantazh konkurrues në këtë epokë të re të punës.

ELISABETH REYNOLDS: DREJTORE EKZEKUTIVE, TASK FORCË PËR PUNËN E SË ARDHMES, INSTITUTI I TEKNOLOGJISË I MASAÇUSETSIT

Për ata që mund të punojnë nga shtëpia (afërsisht 40% e punëtorëve amerikanë), përvoja e përditshme e punës do të ndryshojë ndjeshëm. Punonjësit do të fitojnë mesatarisht një orë në ditën e tyre dhe vlerësimet sugjerojnë që pas pandemisë, një pjesë e javës do të përfshijë punën nga shtëpia – nga një deri në tre ditë në javë. Një model hibrid ka të ngjarë të shfaqet për të balancuar efikasitetin e fituar nga puna në distancë me përfitimet e ndërveprimeve shoqërore dhe kreativitetin dhe inovacionin e gjeneruar duke punuar personalisht me të tjerët. Por sfida më e madhe me të cilën përballemi në lidhje me punën është ajo që ndodh me 60% e punëtorëve që nuk mund të punojnë nga shtëpia. Këto punë, shpesh të përqendruara në qytete dhe me pagë më të ulët, po zhduken ose rrezikojnë të zhduken për një kohë të afërt. Ne duhet të mbështesim rrjetin e sigurisë sociale dhe të investojmë në mënyra për aftësi të mëtejshme dhe për të rritur mundësinë e arsimit dhe trajnimit për punëtorët tanë më të rrezikuar.

INDRANIL ROY: DREJTOR EKZEKUTIV, PRAKTIKA E KAPITALIT NJERËZOR, DELOITTE CONSULTING

Disa mësime janë nxjerrë nga kjo pandemi: ne mund të kryejmë shumicën e detyrave në distancë pa rënie të ndjeshme të produktivitetit ose cilësisë. Shumica e punonjësve vlerësojnë fleksibilitetin. Me kalimin e kohës, megjithatë, ndërveprimi personal është i nevojshëm për të lehtësuar bashkëpunimin, për të ndërtuar marrëdhënie, për të zgjidhur sfida komplekse dhe për të gjeneruar ide. Puna e vazhdueshme në distancë zgjat ditën e punës, shpërndan kufijtë e jetës së punës dhe zvogëlon mirëqenien mendore. Duke pasur parasysh këto avantazhe dhe disavantazhe, organizatat duhet të rimendojnë rregullat e tyre të punës. Ky rikalibrim përfundimisht do të vendoset në një normale të re të qëndrueshme, me gjasë një forcë pune hibride do të zërë pjesën më të madhe të së ardhmes.

DIANE COYLE: BASHKË-DREJTORE, INSTITUTI BENNETT PËR POLITIKË PUBLIKE, UNIVERSITETI I KEMBRIXHIT

Tronditja ekonomike e shkaktuar nga pandemia po i bën edhe më të ngutshme disa nga problemet në lidhje me ekonominë. Për shembull, një nga këto probleme është paga e ulët dhe kushtet e tmerrshme të punës në llojet e punëve që ne kemi qenë duke vlerësuar si ‘punëtorë kryesorë ’, nga shtëpitë e kujdesit te shoferët e shpërndarjes dhe personeli i magazinave të grumbullimit ushqimor. Një tjetër është rënia e tmerrshme e treguesve mjedisorë nga ngjarjet ekstreme të motit dhe humbja e biodiversitetit – që shfaqen si kërcënim për furnizimin me ushqim dhe shëndetin e njeriut. Unë do të theksoja se roli i shtetit në ekonomi është deçiziv për zgjidhjen e këtyre problemeve. Ne jemi mësuar me idenë se qeveria dhe tregjet janë sfera të ndara, dhe tregu përgjithësisht di të bëjë më mirë. Megjithatë, në përgjigjet e krizave në të gjithë botën, na është demonstruar në mënyrë dramatike se qeveritë mund të ndërhyjnë mirë në menaxhimin e ekonomisë. Mund të duhen vite që roli i shtetit të lëshohet. Por, me një fokus në investimet e reja në infrastrukturë dhe tranzicionin e gjelbër, në krijimin e skemave të punës, në kompensimin e deficitit arsimor për shkak të ndërprerjes së mësimit deri në vitin 2020 dhe në mbështetjen e industrive kryesore të tilla si turizmi dhe artet, unë mendoj se do të ketë një ndryshim të qëndrueshëm në perceptimin e rolit të shtetit.

KARIN KIMBROUGH: KRYEKONOMISTE, LINKEDIN

Ne po vërejmë një rritje të madhe të kërkesës për punë në distancë në platformën tonë, një trend që do të ketë një ndikim të rëndësishëm afatgjatë në tregun e punës. Globalisht, ne po shohim katër herë më shumë vende pune në distancë të ofruara nga kompanitë, në nivel global. Ne gjithashtu e shohim këtë trend të reflektuar nga punëkërkuesit: vëllimi i kërkimeve të punës duke përdorur filtrin “Remote” në LinkedIn është rritur 60% që nga fillimi i marsit. Me rritjen e punës në distancë, një nga tendencat më emocionuese që do të shohim është një demokratizim i mundësive dhe lëvizja e aftësive në të gjithë globin. Kompanitë mund të jenë në gjendje të sigurojnë talent të ndryshëm më lehtë, veçanërisht nga grupet që nuk përfaqësohen mirë në zonën e tyre, ose për aftësitë që janë lokalisht më pak të disponueshme, përmes opsioneve të punës në distancë. (BBC)