Njësiti që bën gjithçka, por pa gjurmë!

Njësia 29155 përbëhet nga një numër i vogël personeli, ndoshta rreth 200, plus 20-40 oficerë operativë shtesë, të ngarkuar me zhvillimin dhe ruajtjen e planeve të sabotimit në shkallë të gjerë, prapa linjave të armikut, që do të bëheshin funksionale gjatë një lufte konvencionale midis BRSS dhe Perëndimit. Ata janë në thelb një grup “punëtorësh” të gatshëm për të bërë punën e pistë, kur është e nevojshme, pa u shqetësuar shumë për të lënë gjurmë ose për të nxjerrë shumë të dyshuar rreth Moskës

 

Shtatorin e kaluar, shpërthimet në Detin Baltik që rrëzuan gazsjellësin Nord Stream zbuluan humnerën e rrezikut të sabotimit në Evropë. Edhe pse përgjegjësitë e këtij akti nuk kanë dalë në dritë kurrë, që nga shpërthimi i luftës në Ukrainë e në vazhdim është e pamohueshme që e gjithë Evropa është vënë në shënjestër të llojeve të ndryshme të sabotazhit rus. Një ditë pas bombardimit të urës së Kerçit, për shembull, trenat në Gjermaninë veriore u ndaluan pasi kabllot që lejonin drejtuesit e trenave të komunikonin u sabotuan. Dy ditë më vonë, ishulli danez Bornholm u zhyt në errësirë ??sepse kablloja e nëndetëses që e furnizonte atë me energji elektrike nga Suedia ishte prerë. Më 19 tetor, kabllot e internetit u prenë në jug të Francës në tre vende njëkohësisht. Firma e sigurisë së reve kompjuterike Zscaler tha se ndërprerjet e kabllove, të cilat ndërprenë autostradat dixhitale që lidhin Marsejën me Lionin, Barcelonën dhe Milanin, kishin “ndikuar kabllot kryesore që lidhin Azinë, Evropën, SHBA-në dhe pjesë të tjera të botës”. Franca kishte pësuar një sulm të ngjashëm në prill.

Në të njëjtin muaj,dronët fluturuan pranë aeroporteve dhe infrastrukturës energjetike, dhe në dhjetor Lituania raportoi një rritje të fluturimeve të paautorizuara me dron mbi objektet ushtarake. Nga gjithë këto shkelje duket se Evropa është nën sulmin e përsëritur nga një aktor i vetëm, i cili përdor metoda të ngjashme, me synimin për të ngatërruar kartat që të prishë funksionimin e makinerive shtetërore, duke prerë kabllot dhe minuar infrastrukturat strategjike, veçanërisht ato dixhitale.

Advertisements

Prandaj, dyshimi  anon në atë që mund të jetë një aktor nëse jo shtetëror, të paktën para shtetëror. I dyshuari numër një në këto operacione është Njësia 29155, një degë e Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura Ruse e përbërë nga agjentë të fshehtë të inteligjencës që veprojnë jashtë vendit. Që kur çështja “Skripal solli Gru”  ra në vëmendjen e media globale agjencitë e inteligjencës perëndimore, së bashku me platforma të tilla si Bellingcat,  kanë lidhur disa ngjarje me njësinë në fjalë. Ky seksion dyshohet për organizimin e një fushate destabilizimi politik në Moldavi në vitin 2016, duke marrë pjesë në një përpjekje pro-serbe për grusht shteti në  Mal të Zi në të njëjtin vit dhe për të tentuar të helmonte dy tregtarë armësh në Bullgari në vitin 2015, agjencitë spanjolle të inteligjencës  vunë re madje  operativë nga kjo njësi. E gjithë kjo të jep përshtypjen e një qelie të forcave speciale shumë të lëvizshme, të aftë për të goditur në çdo vend ose kohë nën komandën e Moskës.

New York Times i përshkroi ata në 2019 si një “forcë elitare”, por në vitin 2020 gazeta amerikane tregoi një histori të pabesueshme: Njësia GRU 29155 madje u ofroi dhurata militantëve islamikë në Afganistan për vrasjen e anëtarëve të trupave amerikanë. Lufta e vitit 2008 me Gjeorgjinë, në të cilën GRU gjithashtu kishte një rol të dukshëm, u pa si një fitore nga Kremlini, por ekspozoi probleme të mëdha në forcat ruse.

Njësia 29155 dhe njësi të ngjashme me gjasë u krijuan gjatë këtyre reformave. Më 20 mars 2012, qeveria ruse nxori një dekret të nënshkruar nga Ministri i Mbrojtjes Anatoli Serdyukov, i cili vendosi një sistem pagesash për ushtrinë “për arritje të veçanta në shërbim”. Këta janë, natyrisht, luftëtarë të forcave speciale të trajnuar shumë mirë, të cilët të gjithë kanë kaluar nëpër stërvitjen e famshme Spetsnaz. Sipas të gjitha llogarive në dispozicion, Njësia 29155 ka ekzistuar të paktën që nga viti 2009. Ajo përbëhet nga një numër i vogël personeli, ndoshta rreth 200, plus 20-40 oficerë operativë shtesë, të ngarkuar me zhvillimin dhe ruajtjen e planeve të sabotimit në shkallë të gjerë, prapa linjave të armikut, që do të bëheshin funksionale gjatë një lufte konvencionale midis BRSS dhe Perëndimit. Ata janë në thelb një grup “punëtorësh” të gatshëm për të bërë punën e pistë, kur është e nevojshme, pa u shqetësuar shumë për të lënë gjurmë ose për të nxjerrë shumë të dyshuar rreth Moskës.