Nëntë gjëra që ndoshta nuk i dini për Katarin

DIMENSIONET. Nuk llogariten. Katari është pak më i madh se Abruzzo ( 11.437 kundër 10.795 km kuadrat). Kjo e bën të 167-tin vend në botë për nga sipërfaqja. Por është më i pasuri për të ardhurat për frymë: 127.800 dollarë për banorë. Blen gjithçka. Të bësh listën e blerjeve të fundit nga fondet e investimeve që rimbursohen në Katar është e vështirë. Në 2005 u krijua Autoriteti i investimeve në Katar, jo me qëllimin “për të bërë shopping” në të gjithë botën dhe redukton kështu ekspozimin e vendit në çmimin e naftës. Ndërmjet më të famshmëve, skuadra e futbollit e Parisit Saint- Germain, 10% e shoqërisë spanjolle El Corte Ingles (zinxhiri më i madh të depove më të mëdha të Evropës Perëndimore) dhe depot e mëdha Harrods, gratacieli Shard dhe shumë ndërtesa në qytetin e Londrës.
ARI I ZI. Nga vjen gjithë kjo pasuri? Katari prodhon 620 mijë fuçi naftë të papërpunuar në ditë. Katari nuk është një prodhues kryesor i naftës, por është furnizuesi kryesor i gazit natyror të shkrirë në botë, (gnl) me eksportim për 77,2 milionë tonelata në 2006, një e treta e ofertës totale. Para zbulimit të naftës, u zhvillua rreth fillimit të viteve ’40, ishte një vend, “në zhvillim e sipër” ku shumë jetonin duke fituar me peshq moluski nga perla. Vetëm në 9 vitet e fundit, Pili i tij është rritur në 12,4.
AR NGJYRË MJALTI. “Ari” i vërtetë I Katarit për banorët e tij ka një ngjyrë tjetër: ajo ngjyrë mjalti, në qendër të një industrie të lulëzuar dhe të kulturës ushqimore të vendit. Ka një traditë në Katar që të hash një lugë mjaltë gjatë natës dhe në mëngjes.
FILANTROPI. Në qoftë se mendoni që investimet e fondit Sovran të Katarit janë mbyllur vetëm në futboll, në luks dhe në financë, gaboheni. Bamirësia e Katarit, formalisht organizatë joqeveritare, por ngushtësisht e lidhur me anëtarët e familjes reale, ka objektiva thjesht filantropike. Ndihma dhe përmirësimi i kushteve të jetës në komunat në nevojë në Katar dhe në vendet e tjera; promovimi i kulturës islamike
AKUZAT PËR BOTËN E FUTBOLLIT. Në 2002, Katari priti botën e futbollit dhe jo pa polemika. Të parët kanë parë ryshfete të mundshme të paguara delegatëve të FIFA-s për të fituar detyrën; ka pasur pastaj ato relativet në klimën e rrafshët, në të cilën do të luanin skuadrat e futbollit; në fund dhe më të rënda, akuzat e shumë ONG, mbi kushtet gjysmë skllave, në të cilën ishin vendosur punëtorët, kryesiht të ardhur nga lindja aziatike, të angazhuar në ndërtimin e stadiumeve; të detyruar të jetojnë të tubuar në vende të rrënuara duke marrë paga shumë të ulëta dhe nuk kanë mundësi të lënë vendin sepse pasaportat e tyre janë konfiskuar nga punëdhënësit. Sipas shumë ONG do të kishte më shumë se njëqind mijë punëtorë të vdekur për Botërorin Fifa 2022.
LUKU KATARIOT. “Thobe” është kostumi tradicional i burrave në Katar: një tunikë e bardhë e gjatë që vishet sipër pantallonave të shkurtra dhe të gjata prej pambuku të bardhë. Ndryshimi me stilet e tjera të thobeve, të ndryshëm në vendet e tjera arabe, është tek kapelja, forma e të cilës të kujton kokën e një kobre. Gratë në Katar veshin një mantel të zi dhe të gjatë, të njohur si Abaya që lë të zbuluar duart, këmbët dhe kokën që shpesh mbulohen me Shayla.
STOP GJËRAVE TË TURPSHME. Katari është ndoshta më tolerant nga emirate, përsa i përket lookut: në kuptimin që në 2012, një shoqatë ka organizuar një fushatë, duke mbajtur një qëndrim mbi “turpin publik” sepse mendonin që qeveria nuk kontrollonte shumë si visheshin të huajt që përbënin shumicën e popullit të vendit.
PUNA DHE TELEVIZIONI. Java e punës fillon të dielën. Fundi i javës zgjat deri të premten (dita e faljes për myslimanët) dhe të shtunën. Zyrat qeveritare hapen shpejt që në 6 të mëngjesit dhe ato komerciale në 7.30 (kjo vlen edhe për bankat). Al Jazeira, rrjeti kryesor i botës arabe, e ka bazën në Katar dhe financohet me pjesë nga familja e vërtetë katariote.
DEMOKRACIA E RE. Katari, siç e njohim sot, është pak më shumë se maxhorene. Deri në 1971, ihte b një protektorat britanik. Pastaj me marrjen e pavarësisë, pushteti I kthehet familjes reale Al Thani. Ekspertët e lindjes së mesme e kanë ngritur pavarësinë e emirateve në 1999, kur Katari nisi zgjedhjet bashkiake, në të cilat patën të drejtë vote edhe gratë. Pas referendumit kushtetues në 2003, emirate janë bërë formalisht një monarki kushtetuese që parashikon zgjedhje të drejtpërdrejta me 30 nga 45 anëtarë të Asamblesë kushtetuese ndërkohë që 15 zgjidheshin nga emiratet. Zgjedhjet e para shumë herë qenë shtyrë. Në fakt, pushteti është përqendruar në duart e emirateve. Nuk janë lejuar as edhe partitë politike.