Hyrje | Kolumna | Dy mësuesit tanë të mirë

Dy mësuesit tanë të mirë

Madhesia e germave: Decrease font Enlarge font
image

Xhabir AHMETI

(Mësueses Mysheref dhe mësuesit Ferit Sadullahu)

Një ditë nga vitet e largëta pesëdhjetë. Në shkollën fillore të Tearcës. Hapet dera e klasës. Brenda hyn një mësuese e re, e buzëqeshur. Nxënësit menjëherë çohen në këmbë. Unë jam Mysherefe Sadullahu, thotë. Do të jem mësuesja juaj e gjeografisë. Në klasë dëgjohet edhe frymëmarrja e shokut të bangës më të largët. Ajo ecën ngadalë në klasë dhe i dëgjon me kujdes emrat tonë, kur prezantohemi. Hapat e mësueses vijnë disi të theksuar. Të veçantë. Kumbojnë. Përnjëherë barra nga varfëria, gishtat e këmbëve të cilët dalin jashtë si patate të vogla për shkak të këpucëve të grisura, këmisha së arnuar, mjerimi - harrohen. Është mirësia e saj që e lehtëson barrën e mundimeve. Më kujtohet kujdesi që na e fali të gjithëve, më kujtohet si m'u afrua mua dhe m'i ledhatoi flokët. "A të pëlqen ty djalosh gjeografia"? - më pyeti.

U ngrita në këmbë. "Po, Zonjë"! i thashë, i gëzuar që më pyeti. Gishtat e saj si të nënës, më duket se edhe sot e kësaj dite përcjellin energjinë pozitive në flokët e mi, mrekullinë e muzës e cila të mbush me frymëzim e t'i hap shtigjet të ecësh përpara. Drita depërtonte nëpër dritaret e mëdha të klasës së shkollës për të cilën thoshin se e ka ndërtuar krali që ne ta mësojmë serbishten aty e ta harrojmë shqipen. Jashtë binte në sy natyra e paprekur me pemë, me shtrethe rrushi, me blerim në oborrin e një fshatari emrin e të cilit e ka gëlltitur harresa. Herë pas here dukeshin shpezët që fluturonin përtej, duke u tretur prapa shtëpive që ishin përballë hyrjes së shkollës. Brenda, në klasë bangat ishin të vjetra, kurse dyshemeja ishte e lyer me njëfarë lëngu të zi. Mazut a naftë, një Zot e di. Të gjitha këto, më dukej mua, flisnin me gjuhën e vendit, një gjuhë e munduar. Mirëpo tash ndryshoi puna. Ishte mësuesja personazhi i veçantë që doli në skenën e mjerimit tonë e që i jepte kuptimin bukurisë së gjuhës dhe përhapte shpresë për një realitet që mund të vijë, i ndryshëm nga ai që kishim. Mësuesja, pasi i dëgjoi emrat tonë, u gjet te dërrasa e zezë prej nga ta jepte përshtypjen e një mrekullie jo veç me pedanterinë, por edhe mënyrën amëtare si na shikonte. Ajo kthye kah dërrasa dhe e shkroi titullin: "Kontinentet".

"A mos di dikush të na thotë gjë për kontinentet"? Pastaj me një qartësi të paparë na i shpjegoi kontinentet. Sa janë. Ku janë. E kështu me radhë. E dinte se ne mund të shpërndahemi në pafundësinë e imagjinatës fëmijërore duke mbetur në pika të ndryshme të kontinenteve kah na i përshkruante ajo thuajse na i nxirrte në shuplakë të dorës t'i shohim e t'i përjetojmë, prandaj me talentin e veçantë të pedagogut na kthente në klasë pa prekur fare në magjinë që zgjonte tregimi i bukur i saj për kontinentet. Unë për herë të parë isha dëshmitar i një heshtjeje të thellë të nxënësve në klasë dhe i një komunikimi të paimponuar midis mësuesit dhe nxënësit. Unë për herë të parë e ndjeja se ora e mësimit zgjaste shkurt, shkurt, shumë shkurt. Kur mbaronte mësimi ajo dilte bashkë me bashkëshortin e saj mësuesin dhe veprimtarin e palodhshëm Ferit Sadullahun. Të veshur me shije, që të dytë. Krenarë. Shkonin krah për krahu në shtëpi, kurse ne fëmijët shtyheshim të dalim përpara njëri-tjetrit që mësuesit e respektuar të na shohin kur do t'u thoshim: ditën e mirë.

Ata vazhdimisht na e kthenin përshëndetjen, pa marrë parasysh se ne e tepronim duke vrapuar me qëllim që t'u biem në sy, t'u tregojmë se i duam dhe i respektojmë shumë. Ishin një çift që e kuptonte pozitën tonë të vështirë fëmijërore, ishin një çift që për mrekulli i përballoi pengesat e midisit provincial, i cili vështirë i lejon ndryshimet e shprehive të paluara me shekuj. Në vend se të dorëzoheshin para presioneve të traditës, si shumica, ata i bënin ballë të pamundshmes që manifestohej si një nyjë e lidhur fort e linjës së heshtur e me rrënjë të thella të prapambeturisë me linjën e regjimit të egër, të cilit i përgjigjej gjumi i mëtutjeshëm i popullit tonë. Ishin të veçantë këta arsimtarë. Ne fëmijët e adhuronim këtë çift arsimtarësh. Ata u bënë dora e mirë e cila i hapte dyert e ëndrrave tona. A thua mund të bëhemi ne si ata? pyetesha.

Sa mund të arrijë njeriu te yjet, ishte përgjigja që vinte vetvetiu. Po megjithatë ia vlente ta ndjekim shembullin e idolëve tonë. Të ëndërrojmë të bëhemi si ata. Prandaj vazhdimisht i mbanim sytë në kahen në të cilin ata jepnin krye e vinin në shkollë. Ata me optimizmin që u shkëlqente në fytyrë, vinin dhe vazhdimisht na e falnin buzëqeshjen e sinqertë bashkë me përshëndetjen. Ne nuk kishim kurrfarë shprese asokohe se do të hapen shtigje për ne drejt një ardhmërie e cila do t'i ngjante jetës së këtyre dy pedagogëve, sepse kushtet e atëhershme hapnin vetëm dy shtigje: kurbetin dhe bujqësinë ekstensive. Megjithatë, ishte një shtysë e pashpjegueshme që na çonte ta zbulojmë udhën që kishin kaluar ata deri sa kishin arritur te ditari. Po për këtë nuk pat nevojë të gjurmojmë, të kërkojmë. Ata vetë e shfletonin vazhdimisht librin e përvojës së tyre para nesh dhe na udhëzonin se si duhet të sillemi ndaj jetës, ndaj popullit tonë dhe ndaj gjuhës. Ata na e treguan dhe na e bënë të kuptueshëm definicionin e ndërlikuar të dashurisë në përgjithësi dhe të dashurisë ndaj atdheut, në veçanti. Kështu, ata u bënë shembull i mirë jo vetëm për ne, por për të gjithë njerëzit e asaj ane. Dhe, shpejt e fituan edhe respektin e të gjithëve. Ishin me të vërtetë mësues të popullit.

E për këtë arsye edhe populli u afrua pranë tyre. Ata punuan dhe jetuan faqebardhë. Mësuesja e mirë Mysheref tash është në pension, kurse mësuesi Ferit, ky veprimtar i guximshëm ka ndërruar jetë. Por gjurmët e tij janë të pashlyeshme. Ne nxënësit e tyre, që kemi bërë mjaft moshë vazhdojmë ta ruajmë respektin për ta. Sepse ata ishin shembull i harmonisë, i mirësisë, i dashurisë për popullin, për gjuhën, për përparimin e popullit tonë. Besoj se edhe tash ka mësues të tillë, mësues të mirë, mirëpo tash ata janë të ngulfatur nga pesha e hijes së rëndë të militantëve të grupimeve politike të quajtura parti, që janë pengesë ndoshta më e madhe se LK-ja që ka qenë për mësuesit e mirë Mysheref dhe Ferit Sadullahu. E s'e kam të qartë ku janë tash nxënësit të flasin për pozitën e mësuesve të tyre që kanë qenë roje të gjuhës dhe të frymës shqiptare? Ku janë ata deputetë e politikanë? Ku?

(KOHA)

Vlerëso tekstin
4.16
  • email Email shokëve
  • print Printo
  • Plain text Vetem tekst
Tjera ngaKolumna
Previous
image
Çyçek-donkishotizëm me ritëm të gabuar
Me parti të importuara nga jashtë nuk mund të bëhet opozita. Ka kohë që në opinionin e këtushëm publik qarkullon lajmi për formimin e një ...
image
Parimet, transparenca dhe llogaridhënia
Neve si qytetarë vërtet na intereson se cilat janë parimet e pjesëmarrjes në qeverisje të partive shqiptare. Cilat janë shtyllat e ofertës së tyre politike apo cila është vija e kuqe parimore, përtej së cilës nuk do të dilnin me asnjë çmim? A kanë ato ndonjë parim që nuk do ta shkelnin?...
image
Ne dhe monstra
Ky dyzim i ri është për tej fetar, ka të bëjë me progresiven dhe regresin me evropianizmin dhe fanatizmin, sepse në një anë janë ata që edhe pse myslimanë e shohin të ndarë zhvillimin e shoqërisë nga feja dhe të tjerët më pak ose më shumë ekstremistë që evidentojnë fenë para gjithçkaje tjetër, madje edhe duke e mohuar kombin. Një sfidë e radhës e shoqërisë që po vjen kryesisht si pasojë e krizës së vlerave dhe devalvimit total që politika i ka bërë institucioneve që duhet të mbrojnë specifikat shqiptare...
image
Marrëveshja e Ohrit nuk është lojë
Po të zbatohej Marrëveshja e Ohrit, për së mbari e me kohë, nuk do të kishim pasur këso mediash të cilat shpeshherë e luajnë rolin e policisë, të prokurorëve dhe të gjyqit. Natyrisht vazhdimisht në bankën e të akuzuarit këta policë shpirtërorë i ulin shqiptarët. Duke i fyer shqiptarët pa karar e pa insaf, pa argumente e pa nevojë, ata ndikojnë që shteti të mos funksionojë si shtet, por si parti...
image
MO, një këmishë që shqiptarët as po dinë ta lajnë as ta ndërrojnë
Aranzhmanet parazgjedhore që bënë liderët shqiptarë me politikanët maqedonas, duke pranuar të zëvendësojnë Marrëveshjen e Ohrit me marrëveshje të ashtuquajtura të Marsit e Majit, të bëra kryesisht nëpër lokale të dyshimta të Shkupit, janë në fakt minat e kamufluara që vetë shqiptarët i tempuan për të mos ecur mirë implementimi i MO. Prandaj ndodhi që edhe atëherë kur kryeministrat maqedonas i shkelën me të dyja këmbët afatet e implementimit të Marrëveshjes së Ohrit, partitë shqiptare vazhduan të mos e prishin terezinë e pushtetmbajtjes në koalicionet e krizave dhe të irritimeve mbi baza etnike e fetare ...
image
Mosmarrëveshja e Ohrit
Korniza, që Marrëveshja e Ohrit synonte ta krijojë për avancimin e mëtejmë të marrëdhënieve të mira ndëretnike në Maqedoni, për fuqizimin e shtetit multietnik, për krijimin e mirëbesimit etj., le që nuk u tregua si e madhe për t’u plotësuar me gjëra të reja, por ajo shkoi duke u zvogëluar gjithnjë, saqë tash duket jo më si kornizë, por si një zarf i vogël në të cilin hyjnë vetëm dëshirat e dhjetëra politikanëve që marrin pjesë në pushtet dhe asgjë më shumë ...
image
Përtej Marrëveshjes së Ohrit
Përveç retorikës ne s’kemi parë deri më sot zyrtarë të denoncuar për mospërmbushje apo për vonesa të jetësimit të Marrëveshjes së Ohrit. Qoftë larg dorëheqje! Marrëveshja e Ohrit erdhi si rezultat i një konflikti, ku njerëzit rrezikonin jetën, disa edhe e humbën, kurse sot pas 13 vjetësh asnjë nuk rrezikon postet për mos zbatimin e saj. Kjo duhet të marrë fund...
image
Nga ëndrra te dielli, një ylber i dëbuar në mes
Mjeshtëria e bashkëdyzimit të realiteteve të kundërta, është konsideruar gjithmonë ana e dobët e politikës. Kjo dobësi po manifestohet edhe tek politikanët maqedonas. Në vend se të pranojnë realitetin politik ashtu siç është, ata po duan ta bëjnë sipas mides së tyre. Njëri po do të ketë punë me shqiptarë që s’përfaqësohen ekskluzivisht nga BDI, tjetri po na përkujton se nuk mund të përsëritet 2001-shi. Nëse ekskluziviteti i 2001-shit lidhet me BDI, siç parapëlqejnë të thuan eksponentët e kësaj partie, atëherë është shumë problem për Maqedoninë nëse del dikush nga shqiptarët dhe ia fillon aty ku ka ngelë 2001-shi. S’besojmë që Ivanovit do t’i pëlqejnë edhe këta shqiptarë ...
image
Atdheu i ekstremizmit
Vërtet shteti shekullar nënkupton që ai të jetë i ndarë nga feja, por kjo nuk nënkupton që nuk duhet t’i organizojë edhe kushtet e përgjithshme për funksionimin dhe mbarëvajtjen e jetës fetare. Prandaj është koha e fundit që ata të mendojnë përtej bindjeve të tyre, që mund të jenë edhe ateiste, por në interes të qytetarëve të tyre ...
image
Është super shqiptare të mos jesh fanatik!
Misioni tashmë është udhë rrëfimi drejt vlerave reale dhe përparimit. Drejt civilizimeve ku ka përkitur gjithmonë shqiptari me çfarë do besimi që ka pasur dhe kjo është Evropa. Është koha të nderuar për të folur dhe kundërshtua hapur gjithë këtë banalitet fetar, social, politik që është duke ndodhur. Në të kundërt do të mbytemi të gjithë në të dhe asgjë e jona që është me vlerë s’do të jetë më. Dhe PO, fajtor do të jemi të gjithë, që nga politika që i sheh të tëra dhe hesht dhe s’bën asgjë pa fije morali e deri tek unë dhe ti. Nazim RASHIDI...
image
Këtë s’e hesht dot, jo
Xhabir AHMETI...
image
Cogito, Gaza sum
Për arsyet e njëjta që kemi qenë dhe jemi kundër Hitlerit, sot jemi edhe kundër Netanjahut. Për arsyet e njëjta që na mbushen sytë me lot sa herë që e shohim filmin “Pianisti”, po për ato arsye na mbushen sytë me lot kur shohim sot skena të ngjashme edhe në Gaza. Njësoj siç jam ndjerë kur e kam vizituar Qendrën e Holokaustit në Shkup, njësoj ndjehem kur i shoh ato foto e video nga masakrat izraelite në Gaza......
image
Vrasja e idealeve
Nazim RASHIDI...
image
Çka t’i lypësh Zotit, Zoti të jep
Karakteristikë e mediave maqedonase është se vazhdimisht mundohen ta theksojnë superioritetin e tyre etnik ndaj shqiptarëve. Ata vazhdimisht kanë të drejtë dhe asnjëherë nuk e shohin se “e drejta e tyre” do të thotë se shqiptarët duhet të mbeten qytetarë të rendit të dytë dhe të jenë të kënaqur me pozitën e tyre inferiore nacionale, por edhe klasore...
Next
Arkivi
first first Gusht, 2014 first first
Di Ma Me En Pr Sh
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31
Arkivi sipas gazetareve
Tags
Ska tags per kete artikull